Историски наративи ја прикриваат геополитичката реалност
Секоја голема геополитичка поделба на територии и интересни сфери, исто како и секоја системска неволја што удира милиони луѓе, како што се, на пример, фашизмот или неолиберализмот, сакаат себеси да се направат невидливи. Невидливоста им го гарантира траењето, безбедноста и стабилноста, што главно се постигнува со пропагандна нормализација на состојбата, односно со градење општоприфатен наратив дека станува збор за „природна“ или „закономерна“ или „историски детерминирана“ со
Текстот анализира како големите геополитички промени и системските проблеми се прават невидливи преку пропагандна нормализација. Овој процес, кој често се нарекува историцизам, ја преобликува историјата за да ја претстави сегашната состојба како природна или неизбежна.
Потсетувајќи на клучните настани од 20 век, авторот ги споменува Првата и Втората светска војна, како и периодот на деколонизација. Сепак, третата голема геополитичка катаклизма во 1991 година, која го означи крајот на биполарниот свет со распадот на Советскиот Сојуз и Југославија, се смета за особено значајна. Ова доведе до подем на еднополарниот свет предводен од САД, чија доминација се одвиваше преку територијални освојувања и конфликти на линиите на проширување на НАТО и ЕУ, како и во регионите околу Израел.
Разбирањето на начините на кои се конструираат историските наративи е клучно за критичко согледување на актуелните геополитички случувања и нивните корени.
📌 Kaynak
Bu özet Sloboden Pečat (MK) kaynağından otomatik derlenmiştir. Tamamı için orijinal habere gidin.
Orijinal haberi oku →