Η Αθήνα σε μνημόνιο;

« Διασφαλίσαμε 75 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, για να φτιάξουμε τα σχολεία μας που παραλάβαμε σε χείριστη κατάσταση από τη διοίκηση Μπακογιάννη», ανακοίνωσε στο δημοτικό συμβούλιο ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας . Πρόσθεσε ότι η επιλογή αυτή έγινε και ως απάντηση στην κυβέρνηση, την οποία κατηγόρησε ότι δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Η επιλογή αυτή της διοίκησης Δούκα επικρίθηκε έντονα από τη μείζονα αντιπολίτευση. Η παράταξη του Κώστα Μπακογιάννη, αφού διερωτήθηκε γιατί ο δήμος δεν αξιοποίησε τα χρηματοδοτικά εργαλεία που ήδη διαθέτει, έκανε λόγο για τεράστιο δάνειο, χωρίς τεκμηρίωση, που θα επηρεάσει τις επόμενες γενιές. Η δημοτική αντιπολίτευση προσθέτει ότι το δάνειο αυτό, το οποίο αποκαλεί θηριώδες, είναι μεγαλύτερο από το σύνολο του σημερινού ανεξόφλητου χρέους του Δήμου Αθηναίων, το οποίο ανέρχεται περίπου στα 65 εκατ. ευρώ. Ο υπερδιπλασιασμός των δανείων υποστηρίζει ότι είναι δυσβάστακτος. Ο Κώστας Μπακογιάννης , μάλιστα, κάνει λόγο για δημοσιονομικό εκτροχιασμό. «Ο κ. Δούκας δημιουργεί τις προϋποθέσεις μιας μελλοντικής δημοσιονομικής κρίσης και βάζει την Αθήνα σε μια τροχιά μνημονίων», υποστηρίζει. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); }); googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ο Χάρης Δούκας, από την πλευρά του, λέει ότι όποιος διαφωνεί με το δάνειο «πρέπει να απολογηθεί στους μαθητές». Ρεσιτάλ φτήνιας· δεν απευθύνεται σε πεντάχρονα ο δήμαρχος Αθηναίων ούτε στους οπαδούς του στο ΠΑΣΟΚ και στα διάφορα αριστερά σχήματα στον δήμο με τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται. Ο δήμαρχος αποκαλεί την κριτική (και την καταψήφιση του δανείου από την αντιπολίτευση), ακροδεξιά πολιτική. Δεν εξηγεί γιατί η δική του πρακτική είναι αριστερή (και τι σημαίνει άλλωστε αριστερή, μια εποχή που μετράμε ακόμα τις ζημιές από τις επιλογές της Αριστεράς του Αλέξη Τσίπρα την προηγούμενη δεκαετία, με τον οποίο ο Χάρης Δούκας ονειρεύεται μέτωπα και συνεργασίες). Κι ούτε απαντά στο σημαντικότερο σκέλος των καταγγελιών του Κώστα Μπακογιάννη: στους υπαινιγμούς για την πιθανότητα αυτό το ποσό να μη διοχετευτεί στα σχολεία αλλά να καλύψει «τη διοικητική ανεπάρκεια και τις αστείρευτες πολιτικές φιλοδοξίες του». googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Πού στηρίζει ο αντίπαλος του Χάρη Δούκα στον Δήμο Αθηναίων αυτούς τους ακραίους υπαινιγμούς; Στο ότι, όπως υποστηρίζει, «διαθέσιμοι ευρωπαϊκοί πόροι παραμένουν αναξιοποίητοι»· και στο ότι γνωρίζει την οικονομική κατάσταση του δήμου, την οποία περιγράφει με μελανά χρώματα: «Οι βασικοί οικονομικοί δείκτες του δήμου επιδεινώνονται ανησυχητικά, τα έσοδα περιορίζονται, τα ταμειακά διαθέσιμα μειώνονται, οι επενδύσεις υποχωρούν, ενώ οι λειτουργικές δαπάνες διαρκώς αυξάνονται». Αν θέλει ο Χάρης Δούκας να τον αισθανόμαστε σοβαρό, αντί για συνθήματα και συγκρουσιακό πνεύμα θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις στην ουσία της επιλογής του. Θα μπορούσε, π.χ., να δώσει λίστα με τα συγκεκριμένα έργα που θα γίνουν με τα 75 εκατ. ευρώ, αποδεικνύοντας ότι εργάζεται βάσει μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Θα μπορούσε επίσης να προσδιορίσει ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα των έργων. Για να αποδείξει τη βιωσιμότητα του δανείου, θα μπορούσε να ανακοινώσει το επιτόκιο και τους όρους της αποπληρωμής του. Και πάντα εκκρεμεί μια σοβαρή απάντηση στον αντίπαλό του, γιατί δεν επαρκούν οι ήδη διαθέσιμοι πόροι. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Πολύ φοβάμαι ότι ο Χάρης Δούκας, που ευθύνεται για την άθλια κατάσταση της Αθήνας, στην οποία κυριαρχεί η βρωμιά και η αίσθηση εγκατάλειψης, θεωρεί ότι οι πολίτες τον έχουν εξουσιοδοτήσει εν λευκώ να κάνει ό,τι θέλει. Καλό είναι να σκεφτεί ότι δεν είναι ανεξέλεγκτος κι ότι κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα της λογοδοσίας. Και τότε δεν είμαι σίγουρος ότι θα διαθέτει την ίδια έπαρση. Απόγνωση από τα ΕΛΤΑ Ακούω συχνά ότι τα ΕΛΤΑ ανασυγκροτούνται και αναδιοργανώνονται – κι ότι στο πλαίσιο αυτής της αναδιοργάνωσης πολύ συχνά έχουν πλημμελείς υπηρεσίες. Αλλά δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί, την εποχή της ψηφιακής επανάστασης, αδυνατούν να αποκαταστήσουν μια σχέση με τους πελάτες τους που να μην εκτρέπεται σε τυραννία. Χθες το πρωί χρειάστηκα μια μικρή πληροφορία για μια πολύ απλή υπηρεσία (τον κωδικό ενός μεγάλου ταχυδρομικού γραφείου της πρωτεύουσας). Πήρα κατ’ επανάληψη στα περίπου επτά τηλέφωνα του γραφείου. Είχαν καταργηθεί ή δεν απαντούσε κανείς. Μπήκα στο δύσχρηστο και πανάρχαιο σάιτ τους. Χάος, ασυναρτησία, σύνδεσμοι καταργημένοι, χαμένος χρόνος. Τηλεφώνησα στα κεντρικά. Επειτα από αναμονή σχεδόν μισής ώρας, η πολύ ευγενική τηλεφωνήτρια μου δήλωσε αδυναμία. Μου έδωσε τα τηλέφωνα που ήδη είχα χρησιμοποιήσει και όταν της είπα ότι δεν απαντούσαν, μου είπε με οίκτο: «ίσως τότε πρέπει να πάτε ο ίδιος εκεί να ρωτήσετε». Είχα χάσει ένα δίωρο, έπρεπε να χάσω και την υπόλοιπη μέρα. Δεν ξέρω π