Белградскиот палимпсест
Призмата низ која го гледав Белград последниве десетина години беше подесена на еден единствен филтер: политичкото однесување на Српската напредна странка (СНС), нејзините поддржувачи и на нејзиниот неприкосновен владетел – претседателот Александар Вучиќ. Засилен од целосно преданите режимски медиуми, тој филтер пропушташе само една слика: криминали, невкус и кичерај единствено споредлив со проектот Скопје 2014. Ако треба да дадам човечка аналогија на најголем дел од објектит
Авторот го опишува својот поглед на Белград во последните десет години, кој бил доминиран од политичкото однесување на владејачката Српска напредна странка и претседателот Александар Вучиќ, споредувајќи ја градската естетика со контроверзниот проект Скопје 2014. Се спротивставува на оваа слика со носталгична визија за поранешна Југославија, прикажана преку филмови и музика од тој период, како настапот на Дарко Рундек. Се поставува прашањето за носталгијата кон време во кое не се живеело, но се истакнува блискоста со уметничките текови од југословенската ера. Критиката кон постјугословенските националисти се насочува кон нивната поддршка за авторитарни лидери, наспроти нивните наводни критики кон комунистичкиот режим, поставувајќи го прашањето за зачувување на културата во услови на политичка поделеност.
This piece offers a critical reflection on the cultural and political landscape of Belgrade, contrasting contemporary aesthetics with historical nostalgia and questioning the role of art amidst political manipulation.
📌 Kaynak
Bu özet North Macedonia kaynağından otomatik derlenmiştir. Tamamı için orijinal habere gidin.
Orijinal haberi oku →