Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία: Κακές πρακτικές στο Σύνταγμα
Φαίνεται ότι ο συνταγματισμός που εγκαινιάστηκε στη Μεταπολίτευση με την ψήφιση του Συντάγματος από την Ε’ Αναθεωρητική Βουλή συνοδεύτηκε από μια κουλτούρα που αντιμετώπιζε τον «Καταστατικό Χάρτη της χώρας» περισσότερο ως απλό δίκαιο και λιγότερο ως κείμενο αυξημένης ισχύος, που ρυθμίζει τις σχέσεις ανάμεσα στα όργανα και τις λειτουργίες του κράτους και καθορίζει τις σχέσεις και τα όρια της εξουσίας απέναντι στην κοινωνία. Ενδεικτικό αυτής της διαπίστωσης είναι ότι και οι μέχ
Το άρθρο επικρίνει τις πρακτικές που ακολουθούνται στη Μεταπολίτευση σχετικά με το Σύνταγμα, υποστηρίζοντας ότι αντιμετωπίζεται περισσότερο ως απλό δίκαιο παρά ως κείμενο αυξημένης ισχύος. Οι αναθεωρήσεις του Συντάγματος, με ελάχιστες εξαιρέσεις, έχουν γίνει ευκαιρία για τη συνταγματοποίηση συγκυριακών πολιτικών επιλογών, περιορίζοντας την ευελιξία του και καθιστώντας το δυσνόητο για τους πολίτες. Η πρόταση της κυβέρνησης για αναθεώρηση τριάντα άρθρων του Συντάγματος ενισχύει αυτή την κακή πρακτική, παρουσιάζοντας ελλείψεις και αντιφάσεις. Ως παραδείγματα αναφέρονται η απουσία σαφούς αιτιολόγησης για τις προτεινόμενες αλλαγές, η έλλειψη έρευνας και διαλόγου για ορισμένες προτάσεις (όπως η επέκταση του δικαιώματος εκλέγεσθαι στα 21 ή η ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης), και η αναφορά σε «νέες προκλήσεις» χωρίς ουσιαστική επεξήγηση. Η διαδικασία αυτή απομακρύνει τον πολίτη από τη συνταγματική αναθεώρηση, αφήνοντάς την αποκλειστικά στους επαγγελματίες της πολιτικής εξουσίας.
Το άρθρο ασκεί κριτική στη διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διαφάνεια, ουσιαστικό διάλογο και συμμετοχή των πολιτών.
📌 Kaynak
Bu özet Greece kaynağından otomatik derlenmiştir. Tamamı için orijinal habere gidin.
Orijinal haberi oku →