Νοοτροπίες

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η βία κατά των γυναικών, σε κάθε της μορφή, από την ψυχολογική μέχρι και την πιο ακραία, τον φόνο, επανέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα στο επίκεντρο του δημοσίου διαλόγου. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές αφορμή είναι μια γυναικοκτονία , σαν την πιο πρόσφατη στη Δράμα. Η κοινή γνώμη παρακολουθεί πάντα σοκαρισμένη τις λεπτομέρειες της τραγικής είδησης, ενώ τα κόμματα δεν χάνουν την ευκαιρία να αντιπαρατεθούν για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει η πολιτεία να αντιμετωπίσει το φαινόμενο. Ομως, δεν συζητάμε για την ουσία του προβλήματος. Δεν παραδεχόμαστε πως οι δολοφονίες γυναικών από τους συντρόφους τους τείνουν να γίνουν άλλη μια είδηση του αστυνομικού δελτίου. Τα ειδεχθή αυτά εγκλήματα μοιάζουν να αποτελούν πια μέρος της «κανονικότητας». Μιλάμε για τις κυβερνητικές ή υπηρεσιακές παραλείψεις που έχουν οδηγήσει στην αύξησή τους, αλλά δεν συζητάμε για τις νοοτροπίες οι οποίες «επιτρέπουν» στους δράστες να τα διαπράττουν. Δεν κουβεντιάζουμε για το κοινωνικό περιβάλλον που ανέχεται τις έμφυλες διακρίσεις, οι οποίες τους στρώνουν το έδαφος. Δεν δίνουμε σημασία στους διαχωρισμούς, που επικρατούν μέχρι σήμερα, μεταξύ αγοριών και κοριτσιών κι ευνοούν την καλλιέργεια μιας κουλτούρας τοξικής αρρενωπότητας. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); }); googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αν δεν κοιταχτούμε στον καθρέφτη ως κοινωνία και ως κράτος, αν δεν προσπαθήσουμε να ξεριζώσουμε τις βαθύτερες αιτίες του φαινομένου, δεν θα προστατεύσουμε ποτέ στ’ αλήθεια τις γυναίκες.