Hoe reageren slachtoffers Strépy na vonnis? "Pagina omdraaien lukt me niet"

De laatste woorden van de voorzitter in het proces-Strépy waren vandaag gericht aan de honderden mensen in de zaal die 1,5 maand present tekenden. Ze hoopt dat ze "hun weg kunnen vervolgen" nu Paolo Falzone 27 jaar cel krijgt. Maar dat wordt niet makkelijk, hoorden we bij de slachtoffers. "Nu is er niks meer, alleen de leegte en de afwezigheid van onze geliefden". En ook: "De angst blijft."

Een applaus. Dat weerklinkt op het moment wanneer duidelijk wordt dat Paolo Falzone meteen naar de gevangenis gebracht zal worden voor zijn celstraf van 27 jaar. Meteen grijpt de voorzitter in. "Applaus heeft hier geen plaats, hoewel ik begrijp dat emoties soms moeilijk te bedwingen zijn."

Het is een klein, maar tekenend moment voor dit proces, dat na 1,5 maand zijn einde kent.

Tekenend, want de voorzitter moest het proces nauwgezet in de hand houden - het was van het begin tot het einde emotioneel en beladen.

Elke dag opnieuw zaten hier tientallen, soms zelfs honderden slachtoffers en sympathisanten tegenover de 2 beschuldigden. Wat zou de jury beslissen? Was het een ongeval of doodslag? Ging het 5 jaar of 30 jaar worden? Die vraag hing 1,5 maand lang in de omgebouwde assisenzaal in de Lotto Expohallen.

Het leidde tot enorme solidariteit tussen de slachtoffers. Een samenhorigheid in verdriet. Toen de jury afgelopen vrijdag besliste dat het 7 keer doodslag en 79 keer poging tot doodslag was, ging er een zucht van opluchting door de zaal. Er werd gekust, geknuffeld, geweend. Een scenario dat zich vandaag nog eens herhaalde bij de straf. 27 jaar. Zonder verzachtende omstandigheden. Exact de straf die het Openbaar Ministerie vroeg.

Zelfs al was er maar 1 dodelijk slachtoffer: deze zware straf is gerechtvaardigd, door zijn ongelooflijke minachting voor een mensenleven

"Zelfs al was er maar 1 dodelijk slachtoffer, deze zware straf is gerechtvaardigd, door Falzone's ongelooflijke minachting voor een mensenleven." Dat was eigenlijk de samenvatting van het arrest: de ernst van de feiten, het geweld en de desastreuze gevolgen in één zin.

Het hele proces is een precedent geweest. Dat een auto gezien kan worden als een wapen, dat wat eerst als ongeval bestempeld werd toch gecatalogiseerd is als doodslag. Alleen heeft het proces ook een lacune in de wet blootgelegd, want een rijverbod kon het hof Falzone niet opleggen, dat kan niet voor assisen. Dat blijft wrang.

"Mijn cliënten kunnen alleen maar hopen dat hij nooit meer rijdt, maar dat zal van hem afhangen", klinkt het bij een van de advocaten.

De laatste woorden van de voorzitter waren gericht aan de honderden mensen