Toy Story 5, τρόμος και νοσταλγία: Τι βλέπουμε αυτή την εβδομάδα στο σινεμά

Το πολυαναμενόμενο, για όλη την οικογένεια, πέμπτο κεφάλαιο του αγαπημένου animation «Toy Story» κυριαρχεί ανάμεσα στις συνολικά πέντε πρεμιέρες του επταήμερου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμη μία σάτιρα για τον πλούτο, δυο ψυχολογικές ταινίες τρόμου και ένα ιρανικό δράμα. Σε επανέκδοση το αριστουργηματικό «Ψυχώ» του Άλφρεντ Χίτσκοκ και η πολυαγαπημένη «Αμελί». Toy Story 5 (“Toy Story 5”) Ταινία κινουμένων σχεδίων, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Άντριου Στάντον. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); }); googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Με βαριά κληρονομιά, το δημοφιλές κινηματογραφικό φραντσάιζ συνεχίζει την πορεία του, ανανεώνοντας συνεχώς τα θέματά του, τους προβληματισμούς του, τις ιδέες του και διατηρώντας πάντα την εγγυημένη παραγωγή της Pixar και βεβαίως τη διανομή της Disney. Έτσι, περίπου 30 χρόνια από την πρώτη ταινία και επτά από την τελευταία, ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης και καθοριστικός για την Pixar Άντριου Στάντον («Ψάχνοντας τον Νέμο»), αναλαμβάνει και τη σκηνοθετική ευθύνη, ενός κινηματογραφικού εμβλήματος, έχοντας ως φωνές στη διάθεσή του, ονόματα, όπως οι Τομ Χανκς, Τιμ Άλεν, Τζόαν Κιούζακ, Γκρέτα Λι, Γουάλας Σον και Κιάνου Ριβς. Στην προηγούμενη ταινία, το στόρι περιστρέφεται γύρω από την ενηλικίωση και την αντιφατικών συναισθημάτων, κοινωνικοποίηση, ενώ εδώ έρχεται το παγκόσμιο πλέον πρόβλημα της εθιστικής κυριαρχίας της οθόνης. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ο Γούντι, ο Μπαζ, η Τζέσι και η υπόλοιπη αγαπημένη παρέα επιστρέφουν σε μια νέα περιπέτεια, όπου τα παιχνίδια έρχονται αντιμέτωπα με τη σύγχρονη τεχνολογία. Όταν η Λίλιπαντ, ένα έξυπνο tablet με «επαναστατικές» ιδέες για το τι χρειάζεται η Μπόνι, εισβάλλει στη ζωή τους, τα παιχνίδια αρχίζουν να φοβούνται πως ίσως δεν έχουν πλέον θέση στον κόσμο της. Μέσα σε αυτή τη νέα πρόκληση, ο Γούντι και ο Μπάζ επανενώνονται για να αποδείξουν πως η φιλία, η φαντασία και το παιχνίδι δεν ξεπερνιούνται ποτέ. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Η ιστορία μοιάζει απλοϊκή και ως έναν βαθμό είναι, καθώς ένα «έξυπνο» τάμπλετ, έρχεται να υποκαταστήσει τη φιλία, το παραδοσιακό παιχνίδι, τη φαντασία, να επιβάλει το «σωστό» στη διαπαιδαγώγηση, να απομακρύνει το παιδί από τον γονιό και η απάντηση σε αυτή την απειλή είναι η επιστροφή σε όλα αυτά που βάλλονται από την τεχνολογία και τις έξυπνες συσκευές. Όμως, είναι ο ιδιαίτερος σκηνοθετικός και σεναριακός τρόπος προσέγγισης και η φροντίδα της παραγωγής, η δουλειά στις λεπτομέρειες, το βάθος των χαρακτήρων, το χιούμορ και η μετρημένη δόση νοσταλγίας, που κάνουν τη διαφορά. Όλα λειτουργούν σαν χειροποίητο ρολόι, παρά την ψηφιακή δημιουργία, που δεν είναι μία αντίφαση με το θέμα της ταινίας, αλλά περισσότερο μια υπενθύμιση για τη σωστή και μετρημένη χρήση της τεχνολογίας, αν και θα μπορούσε να ληφθεί και ως δικαιολογία για το γιγαντιαίο εμπορικό κομμάτι της εταιρείας παραγωγής. Η ταινία, προβάλλεται και μεταγλωττισμένη στα ελληνικά με τις φωνές των Άλκη Κούρκουλου, Γιώργου Λιάντου, Άριελ Κωνσταντινίδη, Βασίλη Παπαστάθη, Μυρτώ Φαραζή, Αφροδίτη Κατσαρού, Ορέστη Τζιόβα, Παντελή Καναράκη κα. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Όταν ένα έξυπνο tablet με «επαναστατικές» ιδέες για το τι χρειάζεται η Μπόνι, εισβάλλει στη ζωή της αγαπημένης παρέας, τα παιχνίδια αρχίζουν να φοβούνται πως ίσως δεν έχουν πλέον θέση στον κόσμο της. Θανάσιμα Πλούσιος (“How to Make a Killing”) Θρίλερ, βρετανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Τζον Πάτον Φορντ, με τους Γκλεν Πάουελ, Μάργκαρετ Κουόλεϊ, Τζέσικα Χένγουικ, Μπιλ Καμπ, Ζακ Γουντς, Εντ Χάρις κα. Περισσότερο ένα χαλαρό θρίλερ, με σατιρικές νύξεις για τον κόσμο του πλούτου και της αριστοκρατίας, παρά μία μαύρη κωμωδία, όπως διαφημίστηκε, η ταινία του Τζον Πάτον Φορντ. Διασκεδαστική, με τις καλές στιγμές της και την ίντριγκά της, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να συγκριθεί με την αγγλική κλασική, πνευματώδη, ξέφρενη, κωμωδία «Ο 13ος Κληρονόμος», απ’ την οποία εμπνεύστηκε ο σκηνοθέτης. Το φιλμ, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ενδεικτικό παράδειγμα των τεράστιων διαφορών μεταξύ του σπουδαίου μεταπολεμικού βρετανικού σινεμά και του σημερινού διαδικαστικού κινηματογράφου. Απ’ τη μια το περίτεχνο ανατρεπτικό σενάριο, η εμπνευσμένη και γεμάτη αυτοπεποίθηση σκηνοθεσία, οι ανεπανάληπτες ερμηνείες (ρεσιτάλ Άλεκ Γκίνες) και απ’ την άλλη ένα προϊόν επαρκώς κατασκευασμένο. Ωστόσο, με τα σημερινά δεδομένα, η ταινία του Πάτον δεν είναι για πέταμα, καθώς προσφέρει ένα σκάρτο διωράκι ψυχαγωγίας και ορισμένες σκέψεις για το «που πάνε τα λεφτά» (πάντα στα λεφτά) και ως που μπορεί να φτάσει ένας μεγαλωμένος ως αστός για τα χρήματα (στον φόνο). Ο Μπέκετ, με καταγωγή από την πάμπλουτη οικογένεια των Ρέντφελοου, θα βρεθεί μακριά από τα μεγαλεία, καθώς η γέννησή του είναι και ο λόγος που η μητέρα του θα