Bambu Ürünleri Üreten Köyün Kaderini Değiştiren Geleneksel Zanaat

Comilla'nın Titas ilçesindeki Bormachimpur köyüne girildiğinde, bambudan yapılmış hasır ve tavuk kafesleri göze çarpıyor. Sabahın erken saatlerinden akşamın geç saatlerine kadar köyün avluları bu ürünlerin yapımıyla şenleniyor. Yaklaşık 50 Hindu aile, nesillerdir bambudan yapılmış hasır, kafes ve çeşitli ürünler üreterek geçimlerini sağlıyor. Yerel sakinlerin iddiasına göre, ataları yaklaşık 150 yıl önce bu mesleğe başlamış. Zamanla çeşitli değişiklikler olsa da geleneklerini hala koruyorlar. Ailedeki kadın ve erkekler hep birlikte çalışıyor; kimisi bambu kesiyor, kimisi yontuyor, kimisi hasır veya kafes örüyor, kimisi de plastik renkli veya beyaz iplerle süslüyor. Yaklaşık 48 yıldır bambu hasır ve tavuk kafesi yapan Bormachimpur köyü sakini Nikhil Chandra Namsod (58), babası Lal Mohan Namsod ve dedesi Ishan Chandra Namsod'un da aynı meslekte olduğunu ve onlardan görerek öğrendiğini söyledi. Bu mesleğin geliriyle dört oğlu, iki kızı ve eşiyle birlikte sekiz kişilik ailesini geçindirdiğini ve çocuklarının eğitim masraflarını karşıladığını belirtti. Köyden Milan Chandra Namsod, babasının ve dedesinin mesleğini sürdürdüğünü, bambu hasır ve kafes satışından elde ettiği gelirle ailesini geçindirdiğini ve bu gelirle bir oğlu olan Uttam Chandra Namsod'u Bahreyn'e gönderdiğini ve diğer çocuklarını da eğittiğini söyledi. Bambu yontma işi yapan Nomita Rani Namsod, bambu sanatının ailelerin yaşamını değiştirdiğini belirtti. Köyden Nitai Chandra Namsod, bambu ürünleri satışından elde edilen gelirle çocuklarının eğitim gördüğünü ve bazılarının yurt dışında da iş bulma fırsatı yakaladığını söyledi. En büyük oğlu Manik Chandra Namsod'u okutup Suudi Arabistan'a gönderdiğini, küçük oğlu Jibon Chandra Namsod'un ise berber dükkanında çalıştığını belirtti. Kızı Lakshmi Rani Namsod'un eğitimini tamamlayıp evlendiğini söyledi. Nitai'nin eşi Kanan Rani Namsod, evlendikten sonra ev işlerinin yanı sıra eşiyle birlikte gece gündüz hasır ve tavuk kafesi yaptığını belirtti. Onlara göre, bu geleneksel meslek sadece ailenin geçimini sağlamakla kalmıyor, aynı zamanda çocukların geleceğini inşa etmede de önemli bir rol oynuyor. Köy sakini Lunchana Rani Namsod (65), 10 yıl önce eşinin vefat etmesine rağmen bu mesleği bırakmadığını söyledi. Ev hanımları Sucharita Rani Namsod, Shikha Rani Namsod, Nomita Rani Namsod, Mina Rani Namsod ve Minu Rani Namsod, evlendikten sonra eşlerinin evine gelerek bu işe başladıklarını, bunun aile gelirini artırdığını ve ailenin daha refah içinde yaşadığını belirttiler. Mina Rani Namsod hasır örerken, yakında Nomita Rani Namsod bambu yontuyor. Hammadde fiyatları artsa da zanaatkarlar umutlu. Nitai Chandra Namsod, yerel Machimpur pazarından her bambuyu 400-500 Rupi'ye satın almak zorunda kaldıklarını, bir bambudan 15-18 tavuk kafesi veya 25-30 hasır yapılabildiğini belirtti. Bir zanaatkarın bir bambudan tüm ürünleri yapması beş ila yedi gün sürüyor. Köydeki zanaatkarların ürettiği hasır, sepet ve tavuk kafesleri yerel pazarların yanı sıra ilin çeşitli bölgelerinde de satılıyor. Tüccarlar köye gelip toptan fiyatlarla bu ürünleri alıyor.