Unutulacak Bir Bütçe

Devlet bütçelerinin, sadece gelir ve giderleri dengeleyen finansal kayıtlar olmanın ötesine geçerek, ilerlemeyi nasıl sağlayacağını açıkça gösteren güçlü strateji belgeleri olması gerektiği vurgulanıyor. Ancak, mevcut bütçenin, ilerleme için sürükleyici bir vizyon sunmayan, birbiriyle ilgisiz yüzlerce küçük tedbirden oluştuğu ve bu durumun acı verici olduğu belirtiliyor. Bu durumun, elit yöneticilerin ilerlemeyi bir hedef olarak değil, kendi çıkarlarına zarar verecek bir olasılık olarak gördüğünü ve bu nedenle bütçenin zenginleri daha zengin, fakirleri daha fakir yaptığı ifade ediliyor. IMF ve büyük lobilerin ise bu durumdan memnun olduğu, devlet reformları ve toplumsal yeniden yapılanma gibi acil ihtiyaçların ertelendiği belirtiliyor. Bütçe, GSYİH'nin %3.6'sı gibi bir açık hedefiyle mali dengeyi sağlasa da, bu hedefe eyaletlerden zorla alınan fazla fonlarla ve harcamaları %20 kesmeleriyle ulaşıldığı, bu durumun eyaletlerin payını düşürdüğü ifade ediliyor. Borç ödemelerindeki düşüşe rağmen, devlet bankası kârlarındaki düşüş, 2025'teki Hindistan savaşı sonrası savunma harcamalarındaki artış, vergi indirimleri ve yeni vergilerden kaçınma amacı gibi faktörler bu duruma yol açmış. Bazı kesimlerin, Suudi Arabistan ile artan savunma bağlarının savunma harcamalarındaki artışa yardımcı olacağını umduğu, ancak yöneticilerin vergi artışı, israfı azaltma, sübvansiyonları kesme ve devlet birimlerinin zararlarını giderme yerine, eyaletlerin fonlarını kesmeyi tercih ettiği belirtiliyor. Bu fonlar iyi kullanılsaydı, yoksulluk azalabilir ve ilerleme sağlanabilirdi. Toplam gelir hedefinin büyük ölçüde bir 'spin' olduğu, çünkü genellikle bu hedefe ulaşılamadığı, bu nedenle küçük bir bütçe veya daha fazla kesinti olabileceği öngörülüyor. Geçen yıla göre enflasyonun üzerinde reel bir gelir artışı olmadığı için, vergi-GSYİH oranının bölgesel olarak bile düşük, yaklaşık %11'de kaldığı ifade ediliyor. Bu nedenle bütçenin mali genişleme ve yetki devri hedeflerinde başarısız olduğu, mali eşitlik hedefine gelince, doğrudan ve dolaylı vergilerin oranının (%49:51) üç yıl öncesine göre (%37:63) yükseldiği, ancak yeni doğrudan vergilerin zaten aşırı vergilendirilmiş sektör ve kişilere uygulandığı, vergilendirilmemiş perakende ve diğer sektörlere değil. İlk grup vergi indirimi alırken, bu durum eyalet fonlarının kesilmesiyle gerçekleşiyor. Uzmanlar, yeni perakende vergi planının, siyasi irade eksikliği nedeniyle geçmişteki birçok plan gibi başarısız olabileceğini düşünüyor.