Eğitim ve Diploma... Elde Tepsiyle

Ülke genelinde binlerce genç için üniversite sonuçları ve üniversiteye giriş, kaygısız yılların başlangıcı anlamına gelmiyor. Sınav dönemi sonu da tatillerin başlangıcını müjdelemiyor. Programlı bir yaşam olmadan günler, programsız geceler takip etmiyor; adalara biletler, tasasız dalışlar yok. Tüm bunlar için, özellikle ailelerinin evinden uzakta okuyan çocuklar için, sıkı çalışma saatleri ve yorgunluk veya çalışma kıyafetleriyle dolu bavullar, belirli süreli sözleşmeler, sabah başlayıp gece geç saatlere kadar süren vardiyalar var. Ve bununla birlikte, masrafları biraz daha kolay karşılayabilecekleri veya kışın eğitimlerine devam etmelerini sağlayacak parayı üç veya dört ayda biriktirebilecekleri umudu. Elbette bu fenomen yeni değil. Ancak her zamankinden daha yoğun. Pahalı kiralar, artan faturalar, çok pahalı ulaşım ve giderek artan yaşam maliyeti olan Yunanistan, öğrenci yaşamını da kökten değiştirdi. Özellikle memleketlerinden uzakta okuyan gençler için öğrenci hayatı artık amfileri, arkadaş gruplarını ve bilgiyi eşanlamlı olmaktan çıktı. Aynı zamanda çalışmayla da bağlantılı hale geldi. Hayat pahalılığının acımasızlığı. Binlerce öğrenci artık ellerinde tepsiyle, bir barın arkasında, bir otel büfesinde, bir konaklama tesisinin resepsiyonunda, bir mutfakta veya bir turistik mağazada satıcı olarak, hatta bir çiftlikte çalışıyor. Birçoğu için mevsimlik çalışma, temel günlük ihtiyaçlarını karşılama maliyetlerini karşılamak için ihtiyaç duyacakları paranın bir kısmını güvence altına almanın tek yolu. Bu mutlaka geliri olmayan ailelerden gelen çocuklar değil. Aksine, birçok durumda ebeveynleri onları desteklemek için ellerinden geleni yapıyorlar. Ancak öğrenciler de maliyetin büyük olduğunu biliyorlar. Ebeveynlerinin aynı artışlarla, aynı masraflarla, aynı belirsizlikle mücadele ettiğini görüyorlar. Ve katkıda bulunmayı seçiyorlar. 'Onları daha fazla yük altına sokmamak', 'bazı şeyleri kendim ödeyebilmek', 'kendi ayaklarımın üzerinde durabilmek', 'sürekli para istememek'...