Hız Çağında Dedem Gibi Kayboluyorum

Yazar, günümüzün hızla değişen dünyasında, dedesinin yaşam tarzıyla kendi yaşam tarzını karşılaştırarak bir nostalji ve kaybolmuşluk hissi dile getiriyor. Dedesi bir çiftçiydi ve o dönemde insanların yedi-sekiz kilometre yürüyebildiğini, doğayla iç içe bir yaşam sürdüğünü anlatıyor. Yazar ise modern dünyada uçaklarla seyahat ediyor, gelişmiş ülkelerde yaşıyor ve modern bir yaşam sürüyor. Ancak bu modernleşmenin, insanları doğadan ve basit yaşamın getirdiği huzurdan uzaklaştırdığını düşünüyor. Eskiden insanların daha az şeyle mutlu olabildiğini, şimdiki modern dünyanın ise insanlarda bir boşluk ve tatminsizlik yarattığını ifade ediyor. Yazar, hız çağında kaybolan değerlere ve insan ilişkilerindeki samimiyete dikkat çekiyor. Bu durum, modernleşmenin getirdiği ilerlemelerle birlikte, insanlığın kaybettiği değerleri sorgulamasına neden oluyor.