Putin'in imajı siyasi kariyeri boyunca nasıl şekillendi?

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, iktidarda bulunduğu süre boyunca görsel imajın gücünün son derece farkında oldu.

Onunla ilk kez 2001 yılında röportaj yaptığımda, kameralar yayına girmeden hemen önce bir yardımcısı masanın üzerindeki küçük su bardaklarını kapıp götürmüştü.

"Kimsenin onların votka olduğunu düşünmesini istemeyiz" yanıtını verdi. "Hem canlı yayında bir bardağın devrilmesi riskini de alamayız. Tanıtım söz konusu olduğunda televizyon bir nükleer bomba gibidir."

Yazar ve siyaset analisti Peter Pomerantsev'e göre, "Rusya'da herkes ama özellikle Putin, televizyonun iktidarı sağlamlaştırmanın anahtarı olduğunu anlamıştı."

Putin yıllar içinde Rusya'yı kırılgan bir demokrasiden büyük ölçüde kendisi etrafında şekillenen otoriter bir devlete dönüştürdü. Aynı zamanda kendisini de köklü biçimde yeniden yarattı.

İlk dönem fotoğraflarında kameradan çekinen, zayıf yapılı ve içine kapanık bir figür görülüyor. Peki nasıl oldu da sessiz ve geri planda duran bu çocuk ve mütevazı bürokrat, ilgi odağında olmayı böylesine seven bir devlet başkanına dönüştü?

Putin'in imajın gücüne duyduğu ilgi, iktidara yükselmesinden çok daha önceye dayanıyor.

1960'lar ve 70'lerde büyüyen pek çok çocuk gibi o da televizyon çağının çocuğuydu. Rol modelleri, Sovyet televizyon dizileri ve filmlerindeki casus kahramanlardı.

Putin'in kendi anlatımına göre, Sovyet devletinin düşmanlarıyla mücadele eden bu güçlü ve sessiz ajanlar, onu Sovyetler Birliği'nin istihbarat teşkilatı KGB'de kariyer yapmaya yönlendirdi.

KGB görevlisi ve ardından çalışkan bir parti bürokratı olarak dikkat çekmekten kaçındı. Ancak 1999 yılında bir anda devlet başkanlığı görevine vekâleten getirildiğinde ve birkaç ay sonra seçimleri kazandığında, kendisi ve halkla ilişkiler danışmanları görsel imajın başkanlık kimliğini şekillendirmedeki öneminin son derece farkındaydı.

Bu imaj inşasının bir parçası, işe yaramayan unsurları ortadan kaldırmaktı. Böylece Putin neredeyse hiç alkol tüketmeyen biri gibi sunuldu.

Valday Tartışma Kulübü'nün dış politika uzmanlarıyla düzenlenen yıllık toplantılarında konuklara kaliteli şaraplar servis edilirken Putin yalnızca ballı çay içiyordu.

İçki içtiği nadir durumlarda ise yardımcıları bunu gizlemeye çalışıyordu. Bir keresinde yerel bir müzenin yöneticisi bana, Putin'le birlikte üzerine votka sürülmüş Rus kreplerinden yediklerini anlatmıştı.

"Ama bunu kimseye söylemeyin" diye yalvarmıştı. "Bu konuda çok katılardı. Başım büyük derde girebilir."

Planın diğer bir ayağı da Putin'in selefi Boris Yeltsin'den tamamen farklı biri olduğu mesajını vermekti. Çünkü Yeltsin'in