Transgenderzorg in Nederland zorgvuldig, concludeert Gezondheidsraad

De Nederlandse transgenderzorg voor minderjarigen is in Nederland zorgvuldig georganiseerd. Hormoonbehandelingen om de puberteit te remmen of om daarna het geslacht te veranderen worden pas na jaren aan onderzoeken en gesprekken met ouders en deskundigen ingezet. Tot die conclusie komt de Gezondheidsraad. De Nederlandse methode, die internationaal lang gold als het grote voorbeeld ten aanzien van transgenderzorg, kwam de afgelopen jaren onder het vergrootglas te liggen. De hormoonbehandelingen zijn bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk inmiddels verboden in de reguliere zorg. De Britse kinderarts Hilary Cass concludeerde na onderzoek dat in het VK tieners met "te weinig medisch bewijs" waren behandeld met de ingrijpende hormoonbehandelingen. De 'Dutch Approach" kwam in een negatief daglicht te staan en politieke partijen als de SGP en NSC dienden moties in met daarin de vragen om te onderzoeken wat de mentale en fysieke effecten van de hormoonbehandelingen zijn. De Gezondheidsraad stelt nu dat de hormoonbehandelingen kinderen met genderdysforie psychisch juist goed doen en dat het algemene welzijn toeneemt omdat ze letterlijk beter in hun vel zitten. Wel kunnen er bijwerkingen zijn voor de botgezondheid en het functioneren van het cognitieve vermogen. Er zijn nog weinig gegevens beschikbaar over wat de langetermijneffecten zijn. Maar niets doen is volgens de Gezondheidsraad geen optie omdat mensen met genderdysforie zonder behandeling een groot risico lopen op ernstige psychische problemen. 'Britse en Nederlandse praktijk verschillen enorm' Daarnaast wil de Gezondheidsraad een misverstand uit de wereld helpen. In het Verenigd Koninkrijk werd de 'echte' Nederlandse methode nooit toegepast. Waar Britse kinderen met twijfels over hun genderidentiteit na enkele consults al puberteitsremmers konden krijgen, gaan daar in Nederland jaren overheen. In Nederland worden vele gesprekken met kinderartsen, psychologen en psychiaters vooraf gevoerd om zeker te weten dat een kind daadwerkelijk lijdt aan het zogeheten genderdysforie en niet aan een andere psychische aandoening. Bij genderdysforie voelen kinderen zich niet goed bij het geslacht waarmee ze zijn geboren. Het kan voorkomen dat men onpasselijk wordt als ze zichzelf in de spiegel zien. Dat kan alleen maar erger worden als de puberteit begint en het groeien van een baard of borsten begint en het geslacht nog meer wordt geaccentueerd. Het gevolg kan zijn dat deze kinderen in psychische nood komen. Puberteitsremmers kunnen dit proces pauzeren. Maar in Nederland krijg je die dus niet zomaar voorgeschreven. De genderdysforie moet echt over een langere periode worden ervaren. Dat was dus anders in het VK. Belangrijke rol voor maatschappij Reden om de praktijk van de transgenderzorg in Nederland aan te passen ziet de Gezondheidsraad dus niet. Wel bestaan er lange wachttijden in Nederland voor de vier gespecialiseerde centra, waardoor kinderen alsnog in nood komen omdat ze niet op tijd worden geholpen. De Gezondheidsraad adviseert om huisartsen en de GGZ een actievere rol te geven in de eerste gesprekken van een behandeltraject, zodat mensen met genderdysforie zich beter gehoord voelen. Dat zou al enigszins kunnen helpen. Daarnaast wijst de raad ook op de rol van de maatschappij. Trans personen worden vaak gediscrimineerd, bespot en uitgesloten. De mate waarin de samenleving genderdiversiteit accepteert heeft effect op de psychische nood van mensen die twijfelen aan hun genderidentiteit, aldus de Gezondheidsraad.