«Manchesterism»: Το σχέδιο Μπέρναμ για τη νέα Βρετανία

Με μια φιλόδοξη ατζέντα που – σύμφωνα με τις προαναγγελίες του – συνδυάζει τη μεγαλύτερη αποκέντρωση εξουσιών στη σύγχρονη ιστορία της Βρετανίας, ένα δεκαετές σχέδιο «ποιοτικής ανάπτυξης» και αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία, ο Άντι Μπέρναμ παρουσίασε το πολιτικό του όραμα για τη χώρα, στην πρώτη μεγάλη ομιλία του μετά την επιστροφή του στο Γουέστμινστερ. Ο πιθανότερος διάδοχος του Κιρ Στάρμερ – ο πρωθυπουργός εν αναμονή όπως τον αποκάλεσαν οι «Financial Times» – επιχείρησε να σκιαγραφήσει το μοντέλο διακυβέρνησης μιας ενδεχόμενης κυβέρνησής του, υποσχόμενος περισσότερες εξουσίες στις περιφέρειες, ενίσχυση της βιομηχανίας, αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και άμεση ανακούφιση των πολιτών από το αυξανόμενο κόστος ζωής, χωρίς – όπως επανειλημμένα υπογράμμισε – να τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική σταθερότητα. Ο βουλευτής των Εργατικών ξεκαθάρισε ότι το σχέδιό του κινείται απολύτως εντός του πλαισίου του προεκλογικού μανιφέστου των Εργατικών του 2024 και επανέλαβε τη δέσμευσή του στους υφιστάμενους δημοσιονομικούς κανόνες. Οπως ανέφερε, η οικονομική σταθερότητα αποτελεί προϋπόθεση για κάθε μεταρρύθμιση, επισημαίνοντας ότι στόχος του είναι να προσφέρει στους πολίτες άμεση «ανάσα» απέναντι στην κρίση του κόστους ζωής, μέσα στα δημοσιονομικά περιθώρια. «Θα επιδιώξω να δώσω στη Βρετανία μια ανάσα το συντομότερο δυνατό», είπε. «Οι πολίτες πρέπει να μπορούν να ανυπομονούν για μια βραδινή έξοδο ή λίγες μέρες διακοπών με τα παιδιά τους. Χρειάζονται ελπίδα». Κεντρικός άξονας της ομιλίας του ήταν η ριζική αναδιάρθρωση του βρετανικού κράτους μέσω της μεγαλύτερης μεταφοράς εξουσιών από το Γουάιτχολ προς τις περιφέρειες και τις τοπικές Αρχές. Ο ίδιος χαρακτήρισε το σημερινό μοντέλο υπερβολικά συγκεντρωτικό και υποστήριξε ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να επιβάλλεται από το κέντρο, αλλά πρέπει να οικοδομείται από τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες. Στο πλαίσιο αυτό ανακοίνωσε τη δημιουργία του «No 10 North», ενός νέου κυβερνητικού κέντρου με έδρα το Μάντσεστερ, το οποίο θα λειτουργεί υπό τον πρωθυπουργό και θα συντονίζει την αποκέντρωση, την περιφερειακή ανάπτυξη και τη συνεργασία της κεντρικής κυβέρνησης με τις τοπικές Aρχές. Oπως διευκρίνισε, αποστολή του δεν θα είναι η μεταφορά της εξουσίας από το Λονδίνο στο Μάντσεστερ, αλλά η διάχυσή της σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); }); googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Παρουσιάζοντας το αναπτυξιακό μοντέλο που ονόμασε «Manchesterism», ο Μπέρναμ πρότεινε έναν συνδυασμό δημοσιονομικής υπευθυνότητας, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, ενίσχυσης της καινοτομίας, σύγχρονων υποδομών και ενεργού κρατικής παρέμβασης όπου αυτή απαιτείται. Παράλληλα δεσμεύθηκε να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στην κοινωνική αξία κατά την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων, ώστε οι δημόσιες δαπάνες να στηρίζουν περισσότερο τις βρετανικές επιχειρήσεις, την απασχόληση και τις τοπικές κοινωνίες. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην επαναβιομηχάνιση της χώρας, υποστηρίζοντας ότι η Βρετανία πρέπει να ενισχύσει την παραγωγική της βάση σε στρατηγικούς τομείς, όπως ο χάλυβας, η άμυνα, η ενέργεια και η γεωργία. Παράλληλα ανακοίνωσε τη δημιουργία περιφερειακών Ταμείων Ποιοτικής Ανάπτυξης, με στόχο την κινητοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων για την υλοποίηση τοπικών επενδύσεων. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Σημαντικό μέρος της ομιλίας αφιερώθηκε στην αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Ο Μπέρναμ δεσμεύθηκε για το μεγαλύτερο πρόγραμμα κατασκευής δημοτικών κατοικιών από τη μεταπολεμική περίοδο. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Στο πεδίο της καθημερινότητας ανακοίνωσε δεκαετή σχέδια για τη μείωση του κόστους της ενέργειας, του νερού, των μεταφορών και της στέγασης μέσω μεγαλύτερου δημόσιου ελέγχου στις βασικές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Σημαντικές ήταν και οι εξαγγελίες του για την εκπαίδευση και την απασχόληση. Υποστήριξε ότι το σχολείο δεν πρέπει να έχει ως μοναδικό προορισμό την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο και δεσμεύθηκε να αντιμετωπίζονται ισότιμα η τεχνική και η ακαδημαϊκή εκπαίδευση. Παράλληλα πρότεινε μεγαλύτερο ρόλο των περιφερειακών δημάρχων στις πολιτικές απασχόλησης, καθώς και την ενσωμάτωση της υποστήριξης της ψυχικής υγείας των νέων στα προγράμματα ένταξης στην εργασία. Υποσχέθηκε επίσης αλλαγή της πολιτικής κουλτούρας, με λιγότερη κομματική πειθαρχία, μεγαλύτερη συμμετοχή στελεχών στη διακυβέρνηση και ευρύτερη εκπροσώπηση όλων των τάσεων του Εργατικού Κόμματος, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι δεν πρόκειται να ανακοινώσει ακόμη πρόσωπα για κορυφαίες κυβερνητικές θέσεις, καλώντας να αγνοηθούν οι σχετικές φήμες. Κλείνοντας την ομιλία του, παρουσίασε το συνολικό του όραμα για μια Βρετανία με μικρότερες γεωγραφικές ανισότητες, ισοδύναμες συνθήκες διαβίωσης σε κάθε περιοχή και ένα κράτος που λειτουργεί πιο κοντά στους πολίτες. Συνοψίζοντας το πολιτικό του μήνυμ