İndus Su Anlaşması: Hindistan ve Pakistan Arasında 65 Yıllık Tartışma Yeniden Alevlendi
Pakistan ve Hindistan'dan üst düzey yetkililer, 1960 tarihli İndus Su Anlaşması (IWT) hakkındaki görüşlerini uluslararası kamuoyuyla paylaştı. Eski Hindistan İndus Suları Komiseri Dr. P.K. Saxena, Mayıs 2026'da anlaşmaya yönelik eleştirilerini içeren iki bölümlük bir yazı yayımlayarak, anlaşmanın 65 yıldır Hindistan'a yüklediği yükümlülükleri ve Pakistan'a sağladığı faydaları vurguladı. Saxena'ya göre Hindistan iyi niyetle müzakere etti ve bunun bedelini ödedi; Pakistan ise batı nehirleri üzerindeki yeni kullanımlarını geliştirirken anlaşmayı dört yıl geciktirerek suyun %80'ini aldı. Hindistan'ın bu duruma finansman sağladığını da ekledi. Pakistan'ın mevcut komiseri Syed Mehar Ali Shah ise 16 Haziran'da Dawn gazetesinde yayımlanan yanıtında, Saxena'nın sonuçlarının yanlış olduğunu savundu. Shah, iklim değişikliğinin ekosistemleri ve muson döngülerini bozduğunu belirterek, suyun %80-20'lik paylaşımının gerçek olduğunu ancak bunun bir "armağan" olmadığını, Pakistan'ın 1948'de Hindistan'ın su akışını kesmesi üzerine imzalanan anlaşma ile güvence altına alınan bir hak olduğunu vurguladı. Shah, Pakistan'ın batı nehirleri kendi topraklarına girmeden kontrol etmediğini de sözlerine ekledi.
İndus Su Anlaşması'na ilişkin Hindistan ve Pakistanlı yetkililer arasındaki bu teknik düzeydeki tartışma, iki ülkenin uzun süredir devam eden su kaynakları üzerindeki geriliminin güncel bir yansımasıdır. Dr. Saxena'nın, Hindistan'ın anlaşma gereği üstlendiği maliyetler ve karşılaştığı engelleri vurgulayan argümanları, ülkenin uzun vadeli stratejik ve ekonomik çıkarlarını koruma çabasını göstermektedir. Öte yandan, Syed Mehar Ali Shah'ın iklim değişikliği ve tarihsel bağlamı öne süren karşı argümanları, Pakistan'ın su güvenliğini ulusal egemenlik meselesi olarak gördüğünü ortaya koymaktadır. Her iki tarafın da anlaşmanın imzalandığı 1960 yılındaki koşulları referans alması, mevcut jeopolitik ve çevresel gerçekliklerden uzaklaştığına işaret ediyor. Bu durum, gelecekteki su yönetimi politikalarının, hem güncel çevresel zorlukları hem de bölgesel istikrarı gözetecek şekilde yeniden ele alınması gerektiğini göstermektedir. Anlaşmanın mevcut haliyle sürdürülebilirliği, tarafların karşılıklı güveni yeniden inşa etme ve değişen koşullara uyum sağlama kapasitelerine bağlı olacaktır.
📌 Kaynak
Bu haber XML kaynağından derlenmiştir. Tamamı için orijinal habere gidin.
Orijinal haberi oku →