تیم مسن برزیل به یک جراحی بزرگ نیاز دارد؛ اما آیا آنچلوتی این کاره است؟

چهار سال پیش برزیل بدشانس بود که در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی مقابل کرواسی حذف شد. چهار سال پیش از آن نیز آن‌ها تا حدی بدشانس بودند که در همان مرحله مغلوب بلژیک شدند. این بار آن‌ها حتی نتوانستند تا آن مرحله پیش بروند و شکست‌شان برابر نروژ هیچ نشانه‌ای از بدشانسی نداشت.

اگر بخواهیم صریح صحبت کنیم، این موضوع فاجعه‌ای تمام‌عیار است.

کارلو آنچلوتی مارس پارسال، پس از شکست سنگین ۴ بر ۱ مقابل آرژانتین، نقش مسکن را ایفا کرد.

او در ۱۶ بازی به عنوان سرمربی برزیل، ۱۰ برد، سه تساوی و سه باخت به‌دست آورده است. او تیمی را متحول کرد که در مقدماتی جام جهانی به مشکل خورده بود و پیش از آمدن او، از پنج بازی، چهار باخت داشت.

برزیل حالا به یک جراحی بزرگ نیاز دارد که باید از همان بخشی از زمین شروع شود که زمانی در آن بسیار قوی، خلاق و فریبنده بود: خط هافبک.

پشت کردن به بازی خلاقانه در مرکز زمین، برزیل را از چشم برخی انداخته و کنترل بازی‌ها را هم از آن‌ها گرفته است. این واقعیت که نروژ در یک بعدازظهر گرم تابستانی در این جام جهانی، کاملا در پاس‌کاری از برزیل برتر بود، «شگفت‌آور» است اما این موضوع با ترکیب تیم ارتباط دارد.

آنچلوتی، گروگان کاسمیرو بود. اولین کاری که این مربی انجام داد دعوت مجدد از این بازیکن پس از ۱۸ ماه دوری از تیم ملی بود.

گزیده‌ای از مهم‌ترین خبرها، گزارش‌های میدانی و گفت‌وگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.

این کار نکات مثبتی داشت. کاسمیرو به تیم ساختار داد و برونو گیمارائش را آزاد کرد؛ بازیکنی که تا پیش از خراب کردن پنالتی زودهنگام برابر نروژ (که می‌توانست تا حد زیادی سرنوشت بازی را تغییر دهد) تورنمنت خوبی را پشت سر می‌گذاشت.

اما آسیب‌پذیری کاسمیرو در فضاهای باز همیشه یک مشکل بود؛ موضوعی که در دقیقه دوم، زمانی که داور گل نروژ را مردود اعلام کرد، کاملا آشکار شد. از این رو، شیوه دفاعی برزیل به این صورت بود که عقب‌ بنشیند و پاس‌کاری نروژی‌ها و افزایش اعتمادبه‌نفس آن‌ها را تماشا کند.

نکته دیگر غیبت لوکاس پاکتا است که در مرحله قبل مقابل ژاپن مصدوم شد. آنچلوتی اعتراف کرد که بازیکن دیگری با همان ویژگی‌ها ندارد. گابریل مارتینلی از آرسنال وارد زمین شد و این تغییر باعث شد حملات تیم تقریبا به‌طور کامل به ضد حملات مستقیم و سریع وابسته شود.

سرمربی برزیل در دعوت اولیه از بازیکنان تیم ملی نیز مرتکب اشتباه شد. داشتن تنها پنج هافبک یک غفلت جدی بود و وقتی وسلی، مدافع راست تیم، در آخرین بازی تدارکاتی مصدوم شد، آنچلوتی از این فرصت استفاده کرد تا ادرسون، خرید احتمالی منچستریونایتد را به تیم بیاورد.

اما اگر مربی مقصر است، فوتبال برزیل نیز چندان بی‌تقصیر است؛ برزیل بیش از حد نیاز خود مهاجم کناری تولید می‌کند اما هافبک‌های باکیفیت کافی ندارد.

بعد نوبت به نیمار می‌رسد. در این مورد تمام مسئولیت با مربی است. درست است، شرایط آسان نبود. مردمی شیفته ستاره‌ها فریاد می‌زدند تا او در ترکیب قرار گیرد و چشمان خود را روی شواهد هفتگی مبنی بر اینکه او فرسنگ‌ها با ب