خداحافظی رونالدو با چشمان اشک‌آلود؛ اسطوره تمام نشدنی یا «پدربزرگی که در زمین تلوتلو می‌خورد»

یکی از بزرگ‌ترین فوتبالیست‌های تاریخ، حرفه‌اش را بدون به‌دست آوردن بزرگ‌ترین افتخار این رشته پایان خواهد داد؛ آخرین بازی کریستیانو رونالدو در جام جهانی برای پرتغال با شکست یک بر صفر در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل اسپانیا همراه شد.

کاپیتان پرتغال در حالی با چشمانی اشک‌بار به داستان خود در جام جهانی پایان داد که گل دقایق پایانی میکل مرینو در وقت‌های تلف‌شده در دالاس، همسایه آن‌ها را به مرحله بعد فرستاد.

این بازیکن ۴۱ ساله که پنج بار برنده توپ طلا، پنج بار برنده لیگ قهرمانان اروپا و قهرمان یورو ۲۰۱۶ شده، رکورد جهانی ۹۷۶ گل را برای باشگاه‌ها و کشورش به ثبت رسانده است.

او در شش دوره جام جهانی گل زده که یک رکورد محسوب می‌شود. اما نزدیک‌ترین باری که او به کسب این جام نزدیک شد، به نخستین تورنمنتش در سال ۲۰۰۶ بازمی‌گردد که پرتغال به نیمه‌نهایی رسید.

او پیش‌تر گفته بود که این آخرین جام جهانی‌اش خواهد بود، ولی در پاسخ به این پرسش که آیا باز هم برای کشورش بازی خواهد کرد یا خیر، پس از بازی گفت: «با خانواده‌ام دیدار می‌کنم و با آرامش تصمیم می‌گیرم.»

پرتغال از جام حذف شد اما این بحث همچنان ادامه خواهد داشت که آیا این تیم بدون فشار ناشی از بازی دادن به رونالدو (که الان برای النصر عربستان بازی می‌کند) در هر مسابقه، شانس بهتری برای قهرمانی در این جام جهانی داشت یا نه.

کریس ساتن، کارشناس بی‌بی‌سی که در تگزاس حضور داشت، تردیدی در این زمینه ندارد: «او مثل یک پدربزرگ در زمین تلوتلو می‌خورد، به همین دلیل است که پرتغال حذف شده است. کریستیانو رونالدو هیچ کاری انجام نمی‌دهد؛ او هیچ کاری نکرد.»

«روبرتو مارتینز چه کار می‌کند؟ چطور می‌توان این‌قدر به یک بازیکن باج داد؟ پرتغال به خاطر روبرتو مارتینز حذف شد.»

مارتینز، سرمربی تیم، پس از سوت پایان بازی اعلام کرد که از سمت خود کناره‌گیری می‌کند و رونالدو، «اسطوره فوتبال» را ستود: «ما باید از او به خاطر تلاش‌هایش در این جام جهانی تشکر کنیم. رویای او قهرمانی در این جام جهانی بود و این کار را با ارائه یک الگوی شگفت‌انگیز انجام داد. او نمونه بارز یک فوتبالیست و الگوی انسانی است که پشت آن ورزشکار قرار دارد.»

گزیده‌ای از مهم‌ترین خبرها، گزارش‌های میدانی و گفت‌وگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.

یکی از موضوعات محوری و تکراری در چند تورنمنت بزرگ گذشته این بوده است که آیا رونالدو باید در ترکیب اصلی قرار گیرد یا نه.

او ۱۴۶ گل برای کشورش زده و آقای گل تاریخ فوتبال ملی است ولی منتقدان اخیرا ادعا کرده‌اند که دیگر کارایی چندانی در زمین ندارد.

با توجه به شهرت و جایگاهی که فراتر از فوتبال است، به نظر می‌رسید مارتینز جرات نیمکت‌نشین کردن او را نداشت.

اما تیمی متشکل از برخی از بهترین مدافعان و هافبک‌های جهان احتمالا امیدوار بود که نتیجه‌ای بهتر از صعود به یک‌هشتم نهایی بگیرد.

چهار نفر از اعضای این تیم به پاری‌سن ژرمن کمک کردند تا دو عنوان اخیر لیگ قهرمانان اروپا را تصاحب کند؛ نونو مندز مدافع چپ، ویتینیا و ژائو نوس هافبک‌ها و گو