เหตุใดอิหร่านมีความเสี่ยงสูงมาก หากใช้ยังใช้ช่องแคบฮอร์มุซเป็นเครื่องต่อรอง

หลังการโจมตีตอบโต้กันไปมากับสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 10 วัน เพื่อแย่งชิงสิทธิการคุมเส้นทางการเดินเรือที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในช่องแคบฮอร์มุซ ผู้นำอิหร่านอาจเหลือทางเลือกเพียงสามทาง ซึ่งไม่มีทางไหนเลยที่จะนำไปสู่ชัยชนะได้

ทางเลือกแรก คือการยอมรับข้อเรียกร้องต่าง ๆ ของสหรัฐฯ ได้แก่ การรับประกันให้สามารถเดินทางผ่านช่องแคบฮอร์มุซได้อย่างอิสระและปลอดภัย โดยการยุติการโจมตีเรือขนส่งสินค้า ละทิ้งหรือลดปริมาณคลังสะสมยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ และยินยอมเข้ารับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดจากหน่วยงานกำกับดูแลด้านนิวเคลียร์ระดับโลก

ในทางกลับกัน อิหร่านอาจจะขอเรียกร้องให้สหรัฐฯ ยุติการปิดล้อมทางทะเลบริเวณท่าเรืออิหร่าน ผ่อนปรนมาตรการคว่ำบาตร และป้องกันอิหร่านจากการโจมตีในอนาคต

นี่อาจจะเป็นทางเลือกที่มีต้นทุนต่ำที่สุด แต่ก็เป็นทางเลือกที่ใช้ต้นทุนทางการเมืองสูงมากที่สุดเช่นกัน

การเปิดช่องแคบฮอร์มุซอีกครั้งโดยปราศจากการยอมรับบทบาทของอิหร่านในการบริหารจัดการเส้นทางน้ำ จะหมายถึงการยอมจำนนต่อสิ่งที่บางคนในอิหร่านมองว่าเป็นเครื่องมือปราบปรามที่เพิ่งถูกค้นพบใหม่ ซึ่งอาจมีประสิทธิภาพมากกว่าขีปนาวุธของอิหร่าน กองกำลังตัวแทนของอิหร่านในภูมิภาค หรือแม้แต่โครงการนิวเคลียร์ของอิหร่านเสียอีก

เป็นครั้งแรกที่สาธารณรัฐอิสลามได้แสดงให้เห็นถึงอำนาจในการสร้างความเสียหายต่อเศรษฐกิจโลกได้ทันทีต่อการโจมตีดินแดนของอิหร่านจากบรรดาชาติศัตรู

ขณะเดียวกัน โครงการนิวเคลียร์ก็ถูกนำเสนอมานานแล้วว่าเป็นสิทธิที่อิหร่านไม่สามารถถูกบังคับให้ละทิ้งได้

การยอมรับข้อเรียกร้องให้มีการจำกัดกิจกรรมทางนิวเคลียร์อย่างเข้มงวดหลังจากการโจมตีที่เกิดขึ้นมาหลายเดือนจะทำให้กลุ่มหัวแข็งทางการเมืองสามารถอ้างได้ว่าแรงกดดันทางทหารของสหรัฐฯ ได้ผล

นอกจากนี้ยังอาจเปิดประตูสู่ข้อเรียกร้องเพิ่มเติมเกี่ยวกับโครงการขีปนาวุธของอิหร่านและความสัมพันธ์กับกลุ่มฮิซบอลเลาะห์ในเลบานอน กลุ่มนิกายชีอะห์ในอิรัก และกลุ่มฮูตีในเยเมน

ทางเลือกที่สอง คือการยกระดับความขัดแย้ง อิหร่านอาจเพิ่มความรุนแรงในการโจมตีฐานทัพอเมริกาในภูมิภาค การขนส่งทางเรือ และโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญในรัฐอาหรับในอ่าวเปอร์เซีย โดยหวังว่าราคาน้ำมันที่สูงขึ้นและการหยุดชะงักในวงกว้างจะบีบให้สหรัฐฯ และพันธมิตรต้องยอมประนีประนอม

การกระทำเช่นนี้มีความเสี่ยงทางทหารสูงที่สุด การโจมตีทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากหรือสร้างความเสียหายร้ายแรงต่อโครงสร้างพื้นฐานในอ่าวเปอร์เซีย อาจดึงประเทศเพื่อนบ้านของอิหร่านเข้าสู่ความขัดแย้งโดยตรงมากขึ้น และทำให้อิหร่านต้องเผชิญกับพันธมิตรที่กว้างขึ้น

ทางเลือกที่สาม คือ การคงไว้ซึ่งความไม่มั่นคงในปัจจุบัน นั่นคือ สร้างแรงกดดันต่อตลาดการเดินเรือขนส่งสินค้าและตลาดพลังงานมากพอที่จะรักษาอำนาจต่อรอง แต่ไม่มากพอที่จะกระตุ้นให้เกิดสงครามเต็มรูปแบบกับสหรัฐฯ อีกครั้ง

ดูเหมือนว่านี่จะสอดคล้องกับแนวคิดที่สาธารณรัฐอิสลามอิหร่านยึดถือมาโดยตลอด อิหร่านไม่จำเป็นต้องเอาชนะศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า หากสามารถอยู่รอดได้นานกว่าที่ศัตรูนั้นเต็มใจที่จะสู้

การอยู่รอดนั่นเองก็สาม