โรคความผิดปกติของการเจริญเติบโตที่หายากของฝาแฝดคู่หนึ่ง จะเป็นกุญแจสำคัญในการป้องกันมะเร็งได้หรือไม่

ท่ามกลางเทือกเขาแอนดีสทางตอนใต้ของเอกวาดอร์ เป็นที่ตั้งของเมืองปินญัส (Piñas) ซึ่งมีประชากร 8,000 คนอาศัยอยู่ตามบ้านเรือนที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วหุบเขา

เมืองห่างไกลแห่งนี้เป็นบ้านของกลุ่มคนที่มีจำนวนผู้ป่วยโรคกลุ่มอาการลารอน (Laron syndrome) สูงกว่าปกติ ซึ่งเป็นความผิดปกติทางพันธุศาสตร์หายากที่ทำให้ร่างกายไม่สามารถเติบโตจนมีความสูงเกิน 1.2 เมตรได้

มาเรีย ลุยซา โรเมโร และ มาเรีย เดล ซิสเน สองพี่น้องฝาแฝด มีอาการของโรคนี้เช่นกัน แต่พวกเธอกล่าวว่าการได้อยู่เคียงข้างและคอยช่วยเหลือกันและกันช่วยพวกเธอไว้ได้มาก

"พวกเราเข้มแข็งอยู่เสมอ เรานำพลังมารวมกันและคอยปกป้องกันและกัน" มาเรีย ลุยซา อธิบายขณะนั่งอยู่บนโซฟาข้าง ๆ น้องสาว

สองพี่น้องกล่าวว่า การใช้ชีวิตโดยมีกลุ่มอาการลารอนนั้นมีความท้าทาย แต่บรรดานักวิจัยเชื่อว่ามันอาจมอบข้อดีที่คาดไม่ถึง นั่นคืออุบัติการณ์ของโรคบางอย่าง เช่น มะเร็งและเบาหวาน ในกลุ่มผู้ป่วยกลุ่มอาการลารอนนั้นต่ำกว่าประชากรทั่วไป

พวกเขาหวังว่าการศึกษาเรื่องนี้จะนำไปสู่การพัฒนาวิธีรักษาเพื่อป้องกันโรคมะเร็งได้

"แนวคิดคือการจำลองสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในผู้ที่เป็นกลุ่มอาการลารอน ให้เกิดขึ้นกับคนอื่น ๆ ที่ไม่ได้เป็นโรคนี้ ผ่านทางยาหรืออาหาร" ดร.ไฮเม เกบารา แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านต่อมไร้ท่อผู้ทำการศึกษาเรื่องนี้มาเป็นเวลา 40 ปีกล่าว

"นี่จะเป็นการสร้างประโยชน์ครั้งใหญ่ให้กับโลกจากชุมชนที่น่าทึ่งแห่งนี้"

ผู้ที่เป็นโรคกลุ่มอาการลารอน หรือที่รู้จักกันในชื่อภาวะดื้อต่อฮอร์โมนการเจริญเติบโต ไม่สามารถประมวลผลฮอร์โมนการเจริญเติบโตได้

การกลายพันธุ์ทางพันธุศาสตร์นี้ตั้งชื่อตามกุมารแพทย์ ซวี ลารอน ผู้ซึ่งระบุความผิดปกตินี้ขณะทำการรักษาผู้ป่วยในอิสราเอลเมื่อ 60 ปีที่แล้ว

ทั่วโลกมีผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้อยู่ 840 คน โดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดเอลโอโร และโลฆา ทางตอนใต้ของเอกวาดอร์

ศาสตราจารย์ลารอนเชื่อว่า โรคนี้มีต้นกำเนิดเมื่อหลายพันปีก่อนในอินโดนีเซีย และแพร่กระจายไปทางตะวันตกขณะผู้ที่เป็นพาหะเดินทางไปตามเส้นทางการค้า เขาระบุว่าชาวยิวเซฟาร์ดี ที่มีเชื้อกลายพันธุ์ดังกล่าวได้อพยพไปยังทวีปต่าง ๆ ในเวลาต่อมา และบางส่วนได้เดินทางมายังทวีปอเมริกา

ตามความเห็นของศาสตราจารย์ลารอน พวกเขาได้ตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ห่างไกล และหลังจากที่มีการแต่งงานกันเองภายในกลุ่มติดต่อกันหลายชั่วอายุคน จึงทำให้ปัจจุบันพบอัตราการเกิดโรคนี้สูงเป็นพิเศษในเอกวาดอร์

ฝาแฝดที่บีบีซีได้สนทนาด้วยกล่าวว่า การได้อาศัยอยู่ใกล้ชิดกับผู้อื่นที่เป็นกลุ่มอาการเดียวกันนี้ช่วยให้รับมือกับความท้าทายต่าง ๆ ได้ง่ายขึ้น เนื่องจากทำให้พวกเธอรู้ว่าไม่ได้อยู่ลำพัง

"เราสามารถเล่าให้กันและกันฟังถึงเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับเรา ทั้งเรื่องดีและเรื่องร้าย เพราะเราต้องเผชิญกับความท้าทายหลายอย่างร่วมกันในทุกวัน" มาเรีย เดล กล่าว

มาเรีย ลุยซา เสริมว่ามันยากลำบากยิ่งกว่าเดิมเมื่อพวกเธอต้องย้ายถิ่นฐานไปเรียนต่อในพื้นที่อื่นของประเทศ

"ที่นั่นพวกเขาไม่เคยเห็นคนตัวเตี้ยอย่างพวกเราเลย ทุกคนจึงมองพวกเราด้วยสายตาแปล