Groter dan Guldensporenslag, maar verdwenen uit geschiedenis: op 5 juni 1288 vond Slag bij Woeringen plaats

Op 5 juni 1288 vond de Slag bij Woeringen plaats, een gevecht waarbij het hertogdom Brabant een overwinning behaalde op vorstendommen uit wat vandaag Nederland, Duitsland en Luxemburg is. Hoewel de gevolgen groter waren dan de Guldensporenslag in 1302, rept de gangbare geschiedschrijving nauwelijks over Woeringen. Dat heeft veel te maken met de timing van de onafhankelijkheid van België en het land dat op dat moment als grootste vijand gold om zich tegen af te zetten.

De Slag bij Woeringen (1288) was historisch gezien belangrijker dan de Guldensporenslag: hertog Jan I van Brabant versloeg een grote coalitie en de verworvenheden van die overwinning hielden maar liefst 500 jaar stand, tot het einde van het hertogdom in 1789.

De slag krijgt nauwelijks aandacht in de Vlaamse geschiedschrijving, omdat bij de stichting van België in 1830 bewust gekozen werd voor de Guldensporenslag als nationaal symbool tegen de Franse vijand – de Brabantse aanwezigheid aan Franse zijde in Kortrijk paste niet in dat verhaal.

Luc Pauwels bracht een boek uit, 'Het verhaal van Brabant', waarin hij op een humoristische manier de vergeten geschiedenis van het hertogdom Brabant opnieuw onder de aandacht brengt.

De veldslag bij Woeringen op 5 juni 1288 was 1 van de grotere in de Lage Landen in de middeleeuwen. De inzet voor het hertogdom Brabant was groot. Het ging over de aanhechting van extra grondgebied, het veiligstellen van handelswegen én een grotere inspraak van de burgers van de stad Keulen.

Hertog Jan I haalde dat allemaal binnen, en niet voor een paar jaar. De verworvenheden hielden 500 jaar lang stand, tot het einde van het hertogdom.

De strijd ontbrandde rond het kleine hertogdommetje Limburg. Niet te verwarren met het huidige Limburg. Het hertogdommetje lag in de huidige provincie Luik aan de Vesder en heerste onder meer over de Voerstreek. Na de veldslag werd dat Brabants bezit.

De Brabanders versloegen in Woeringen ook de despotische aartsbisschop van Keulen. Zijn burgers waren tegen hem in opstand gekomen, mogelijk opgestookt door Jan I. Ze sloten zich aan bij het Brabantse leger.

Na de veldslag moest de aartsbisschop Keulen verlaten en kreeg de stad de rechten en vrijheden van de Brabantse steden. Die vrijheden gingen verder dan in de meeste steden van het Duitse rijk. Keulen kreeg daardoor een unieke positie als vrije Duitse rijksstad.

Het hertogdom Limburg lag aan de rechterkant van de Maas. Brabant lag aan de linkerkant. Door de verovering van Limburg kon Brabant ook de handelsweg naar Keulen voorbij zijn grondgebied beter in het oog houden.

En zoals gez