İnsan genini farelere aktardılar, sonuç herkesi şaşırttı

Tarih sahnesinden silinen Neandertal ve Denisova gibi eski insan türlerinin neden yok olduğu, modern insanın ise nasıl hayatta kaldığı sorusu bilim dünyasını uzun zamandır meşgul ediyor. Bu gizemin arkasındaki en büyük etkenlerden biri, gelişmiş vokal iletişim yeteneğimiz olabilir.

Kuşlardan memelilere kadar çok geniş bir canlı ailesinde bulunan "Nova1" adlı gen, insanlarda çok küçük ama hayati bir farklılık barındırır. İnsan genetiği, bu protein zincirinin 197. pozisyonunda tek bir amino asidi değiştirerek isoleucin yerine valin maddesini üretir. En yakın tarih öncesi akrabalarımızın mahrum olduğu bu özel mutasyon, Afrika'daki ortak atalarımızda gelişerek baskın hale geldi. Dünyaya yayılan Homo sapiens bu sayede akıcı konuşma becerisini kazandı. Karmaşık diller kuramayan diğer türler ise bu genetik donanımdan yoksun oldukları için zamanla yok oldu.

İnsan geniyle büyüyen minik yavruların, annelerini çağırırken kendi türlerinden tamamen farklı ses kalıpları kullandığı görüldü. Projenin mimarlarından Yoko Tajima, bu durumu bilimsel açıdan tam bir şok anı olarak tanımlıyor. İletişimle ilgili RNA bağları doğrudan etkilenen bu özel fareler, vahşi doğadaki hemcinslerine kıyasla çok daha yüksek perdeden ve bambaşka ses kombinasyonlarıyla iletişim kurdu.

Dil araştırmacıları, normal bebek farelerin anneleriyle bağ kurarken çıkardığı ultrasonik sesleri dört temel harfle (S, D, U ve M) kategorize ediyor. Ancak insan genine sahip fareler, bu klasik alfabeyi tamamen reddederek yepyeni harfler kullanmaya başladı. Genetik müdahaleyle büyüyen bu canlılar ergenlik dönemine ulaştıklarında ise ses tellerindeki mikro değişim daha belirgin bir hal aldı. Erkek fareler, dişi bir eşi etkilemeye çalışırken normal kontrollere kıyasla çok daha karmaşık ve yüksek frekanslı kur şarkıları mırıldandı.

Bilim insanları, dişilerle tamamen farklı bir tonda konuşan kemirgenlerdeki bu vokal dönüşümün, insan konuşmasının evrimsel kökenlerine dair en net ipuçlarını sunduğunu belirtiyor.